Challenge: een week zonder koffie

koffie challenge ralf onvlee
Een week zonder koffie.. kan ik dat?
Ik ben echt een enorme koffie liefhebber. Nee, echt!
Ik stelde mezelf de afgelopen week een uitdaging: een week lang geen koffie.
Enkel en alleen om te zien of ik het kan.

 

Een jaar geleden stopte ik met het drinken van alcohol. Daarbij was het niet zo dat ik een probleem drinker was, absoluut niet. Maar het was wel een gewoonte die me iets te gewoon was. Een feestje, hoort een biertje bij. Een avondje tv kijken? een biertje!
Een tijd lang hield ik speciaal biertjes bij in ‘Untappd‘, wat het nog verleidelijker maakte om af en toe een extra (speciaal) biertje te pakken.

Toen ik besloot te stoppen met het drinken van alcohol voelde ik me in eerste instantie best ongemakkelijk. Frisdrank ben ik niet zo gek op, dus wat moet ik nou drinken in de avond?
Ik besefte me dat er een soort mentale barrière opgeworpen werd door m’n brein om toch vooral maar niet te stoppen!

Ik maakte er een challenge van voor mezelf. Een maand lang geen alcohol.
Een maand is goed te overzien. Het is lang genoeg om een gewoonte te doorbreken, en het klinkt gewoon lekker.
Het beviel me zo goed, dat ik sindsdien vrijwel geen alcohol meer gedronken heb (op een paar slokjes tijdens een bierproeverij op het vrijgezellenfeest van mijn broertje na).

En nu dus koffie

Nu dus koffie. Koffie is ook zo’n drank waarbij ik merk dat er alarmbellen in m’n hoofd afgaan op het moment dat ik alleen al denk aan een tijdje stoppen.
Niet nodig, koffie is best gezond, waarom? ben je gek? dat soort dingen.

En inderdaad is koffie echt niet per se ongezond, sterker nog, het blijkt dat een paar kopjes per dag zelfs gezond is.
Toch wil ik de challenge aangaan en de gewoonte cirkel doorbreken. Het altijd maar op de automatische piloot koffie drinken, het automatische bakje als ik op kantoor kom.
Het is gewoon tè makkelijk.
Ik sta er niet meer bij stil als ik op de knop van de volautomaat op kantoor druk. Ik zombie-wandel ’s ochtends de keuken binnen voor een heerlijke extra sterke lungo, en ‘even ergens een bakkie doen’ is ook niet meer weg te denken uit de weekenden

Cafeïne junk

Goed, het klinkt nu alsof ik de hele dag door koffie drink, en dat was ook echt wel zo, maar deze challenge komt niet helemaal uit de lucht vallen. In de afgelopen maanden heb ik erg m’n best gedaan om minder koffie te drinken.
koffieIk stelde de limiet op twee kopjes, maar dat bleek al snel ondoenlijk.. de sweetspot bleek drie a vier zijn. Ik kreeg geen koppijn, en had toch het gevoel minder koffie te drinken.

 

Nu dus helemaal zonder. Afkicken. Cold turkey.

En man man.. dat is niet makkelijk!

Dag 1

Vandaag besloot ik spontaan om maar eens geen koffie te drinken. Ik begon m’n dag met een bak thee, en dat beviel prima.
Op mijn werk viel het me ook mee, en de thee smaakte ook daar prima.
Halverwege de middag werd ik loom. Meer dan anders. Normaal gesproken zou ik nu een bak koffie pakken..

Rond vijf uur, als ik m’n spullen aan het opruimen ben, merk ik dat er een licht zeurende hoofdpijn ontstaat.. Het zal toch niet..
Al vroeg in de avond ben ik erg moe. Het enthousiasme voor een week geen koffie is aangewakkerd. Morgen spontaan dag twee!

Dag 2

Ik word wakker met een licht zeurende koppijn. Niet heel erg, en als ik ergens anders aan denk verdwijnt het al snel naar de achtergrond.
Wel heb ik voor mijn gevoel erg diep geslapen.
Halverwege de ochtend is de koppijn weg, maar ik heb het gevoel alsof er een waterballon in mijn hoofd heen en weer klotst. Vreemd gevoel.
Halverwege de middag wordt ik gek van de zin in koffie. Lichamelijk is het wel te doen allemaal tot nu toe, maar gewoon het moment, de handeling van een kop koffie drinken. Ik kan het niet meer aan!

Ik pak een kopje cafeïne vrije koffie, die ik nog had liggen van de laatste vakantie (ik maakte de hele dag door ice-coffee, en die overdaad aan cafeïne werd ons allemaal te veel) .
Het was smerig, ik voelde me schuldig, maar tegelijkertijd was het verlangen naar een bak koffie wel verdwenen. Ik voel me een junkie!

Dag 3

Godsallemachtig wat is dit kut! Ik heb hoofdpijn en ik ben stront chagrijnig, en dan is het nog maar 7 uur!
Ik heb diep geslapen weer vannacht, maar ik wou dat ik de rest van de dag in bed mocht blijven liggen. Dit is echt belachelijk!
De zeurende koppijn die op de achtergrond aanwezig was de vorige dagen is nu in alle hevigheid losgebarsten. Na drie dagen lichaam, doe normaal! Hoezo nu?
koffie hoofdpijnOm de misère een beetje te vergeten zijn we naar het bos gegaan. De frisse lucht deed me goed, maar zodra ik in de auto naar huis stapte, was de wraak van de cafeine in alle hevigheid terug, en ik heb een ibuprofen genomen toen ik thuis was.
Ik voel me lamlendig en ben op de bank in slaap gevallen..
Aan het eind van de dag hadden we een verjaardag, en wonderwel deed de afleiding me goed. Of het waren de ibu’s en paracetamols.. anyway, de pijn zakte wat weg aan het begin van de avond.
Ik kon ’s avonds niet in slaap komen.

Dag 4

Kort, maar super diep geslapen vannacht. Ik voel me eigenlijk best energiek, en de hoofdpijn lijkt verdwenen.
Wel heb ik wat extra honger lijkt het… zou het iets met de koffie te maken hebben?
Ik merk dat ik het ook prima vind om een bak hete thee te drinken in de ochtend. De warmte door m’n slokdarm zorgt ervoor dat ik wakker wordt.
In de middag kregen we bezoek. “even een bakkie doen”
Ik heb mezelf een kop thee ingeschonken en alleen ik leek het te merken. Mooi zo.
De hele dag is mijn energie niveau ongeveer gelijk. Ik heb geen pieken en dalen, zoals na een kop koffie en de bijbehorende crash.
Voor m’n gevoel is het gemiddelde niveau nu wel iets lager dan mét koffie.

Dag 5

koffieMaandag.
typisch de dag waarop ik koffie echt nodig heb. Om de weekend-waas uit m’n hoofd te krijgen, en om uit de eerste versnelling te komen.
Vandaag niet. Zodra ik wakker wordt voel ik me direct prima. Gek!
Mijn hele dag zit vol met vergaderingen. Ik merk als ik thuis kom dat het ontzettend moeilijk is om niet een bak koffie te pakken. Alsof ik een beperkte hoeveelheid wilskracht of focus heb op een dag, en alles op is gegaan tijdens ingespannen uren van overleg…
Ik zet door, en neem een glas water.

Dag 6

Ik word wakker met een zeurende koppijn.. Of het komt door de koffie-tekorten weet ik niet meer zeker. Vorige dagen ging het namelijk best prima.
Het is laat geworden gisteravond. Een bak koffie zou me normaal gesproken deze ochtend uurtjes door slepen. Nu maar weer een glas water… smaakt toch minder lekker…
koffie perfect skinDoordat ik bij elk beetje zin in koffie een alternatief pak, zoals water of thee, merk ik dat ik constant op en neer loop naar het toilet. Door deze toename aan vocht voelt m’n huid wel beter… is dat erg lady-like om te zeggen als man? mag wel toch?

Dag 7

Ik begin een verschil op te merken tussen moe zijn, en alert zijn. Ik ben vandaag doodmoe. De nacht was belachelijk kort door een huilende zoon… (leuk hoor, kinderen)
Toch ben ik wel alert, en zou ik dus theoretisch geen koffie hoeven te drinken. Wel zou ik een paar uur slaap moeten pakken waarschijnlijk.
Halverwege de dag begint er weer een zeurende koppijn op te komen. Maar dit zou ook kunnen komen doordat er een algeheel gevoel van ‘ik word ziek’ door komt.
Rond vier uur schreeuwt mijn hele lichaam om koffie. In mijn hoofd begint een verhaal te vormen rondom dat het nu toch eigenlijk al meer dan een week zonder koffie is, want ik had vorige week na twaalf uur ’s middags al geen koffie meer gehad.. Bijna, maar dan ook bijna had ik een bak koffie gezet en toegegeven.
Zo zie je maar, vermoeidheid tast je doorzettingsvermogen aan!

Conclusie

Koffie is een nare verslaving. Zelfs na een week afkicken merk ik nog steeds dat ik lichamelijke ongemakken/klachten heb door het niet binnenkrijgen van de cafeïne.
Koppijn, lamlendigheid, chagrijn.. Voor mij niet leuk, voor mijn omgeving niet leuk.
Wat me nadrukkelijk opviel in deze week, is dat ik moe word van dingen. Nou is dat ‘an sich’ niet opzienbarend, maar normaal gesproken merk ik dat dus niet. Bak koffie er in als de eerste gaap zich aandringt, en door is mijn default actie.
Wat dat betreft was dit een hele nuttige week, ik leerde luisteren naar mijn eigen lijf en heb mezelf bewezen zonder koffie te kunnen. Ook al ging het dan niet van harte….

En nu verder?

De default handeling van elk beetje vermoeidheid verdrinken met koffie zal ik in de toekomst achterwege laten.
Ik ben absoluut niet van plan om door te gaan met het niet-drinken van koffie. Ik vind koffie namelijk gewoon super lekker. Het is niet bepaald ongezond in kleine hoeveelheden en ik denk dat ook mijn omgeving er blij mee is als ik zo af en toe een shot cafeine naar binnen werk om te voorkomen dat ik chagrijnig word.
Een iets meer ‘mindful’ benadering van koffie drinken zal denk ik de nieuwe standaard worden. Koffie drinken om te genieten van de koffie, minder uit gewoonte.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *