Wat ben ik nou eigenlijk aan het doen

In december vorig jaar besloot ik dat 2019 een jaar van verbetering zou worden.
Niet omdat dat ik niet happy was, of ontevreden met van alles. Maar ik had wel het gevoel dat ik op een soort automatische piloot, met een zesjes mentaliteit door ’t leven aan het cruisen was.
Geen ‘is dit het nou’ dertigers dilemma, maar wel een sterk gevoel dat het allemaal wel wat beter kon.

Ik begon dan ook heel voortvarend met het maken van een lijst van dingen waar ik me al een tijdje aan stoorde in m’n leven. Het was een schokkend simpel lijstje… Een overdaad aan jassen aan de kapstok in de gang bijvoorbeeld. (opgelost met een extra kapstok in de garage en een paar zakken in de lokale kleding inzamelingsbak). Allemaal overzichtelijke, voornamelijk praktische problemen die, eenmaal op een lijstje gezet, doeltreffend en vaak snel opgelost konden worden. Mijn leven werd direct stukken leuker!

De eerste maanden was ik dus vooral bezig om m’n eigen irritaties op te lossen, maar al snel bleek dat mijn leven zo slecht nog niet was en dat m’n irritaties op begonnen te raken.

Inspiratie

Nou wil het toeval dat ik nogal graag en veel lees. En als je van plan bent om een jaar lang verbeteringen aan je eigen leven te regelen, kom je al snel in de productiviteit en zelf-hulp-achtige hoek terecht. Ik benaderde ze met enige scepsis. Maar uiteindelijk, als je ergens, maakt niet uit waarin, beter wilt worden. Waarom zou je niet lezen wat mensen die je voorgegaan zijn daarover te melden hebben?

Ik las er een aantal en vond daar wat van… Sommige mensen kunnen goed over onzin schrijven, en anderen kunnen slecht over interessante dingen schrijven. En weer anderen hebben echt wat te melden, of weten ontzettend goed te inspireren.
De meeste boeken die ik las vielen gelukkig in de laatste categorie.
Daardoor kwam mijn ‘verbeter je leven in een jaar’ plan in een stroomversnelling.

Ik begon serieus te saneren in de hoeveelheid spullen die we om ons heen verzameld hebben (hoewel nog lang niet genoeg), ik wisselde van bank, omdat ik besefte dat het beleid van de ING niet strookt met mijn eigen normen en waarden.
Ik begon na te denken over wat mijn normen en waarden en vooral over wat mijn doelen nou eigenlijk zijn in het leven. Verder bracht ik mijn telefoongebruik drastisch naar beneden en belangrijker, ik begon van alles op te schrijven. (hallo blog)

Dagboek

dagboekDaarnaast begon ik begon met het bijhouden van een dagboek, eerst sporadisch, omdat ik het idee had dat ik lange stukken tekst moest schrijven, maar later werden dat korte stukjes door de dag heen. Een of twee zinnen na een gebeurtenis. In tien seconden gepiept, maar aan het eind van de dag een verslagje met daar in wat ik deed en wat ik dacht en hoe ik me daar bij voelde.

Ontzettend nuttig!

Ik ging er ook wat mee doen

Na het lezen van het boek ‘Grip’ begon ik met het terug lezen van dat dagboek, en wekelijks een review te houden van dat alles. Wat heb ik gedaan, hoe voelde het, wat kon beter, wat ging juist goed? dat soort vragen.
Daardoor ontdekte ik patronen in mijn eigen leven, die ik anders misschien wel nooit gezien zou hebben. In die review begon ik al snel met het opstellen van doelen voor de komende week. Verbeter punten ten opzichte van de weken er voor zeg maar. Door daar elke week naar terug te kijken, blijf je scherp en veranderd er ook echt iets!

Doelen voor een week werkten goed, en de review hield me scherp. Maar de doelen die ik mezelf stelde gingen ook alle kanten op. Ik had naast week doelen ook doelen nodig die meer tijd nodig hadden. Ik stelde dus tijdens mijn vakantie in maart doelen op voor het tweede kwartaal van dit jaar. Het waren vooral nadenk doelen. Wil ik een (schrijf) opleiding volgen, uitdokteren hoe ik mijn leven zou vormgeven als geld geen rol zou spelen, dat soort vragen.

Steeds meer vragen

meer vragenDoordat ik mezelf drie maanden lang vragen van dat soort stelde en daar serieus over na dacht, kwam ik gedurende kwartaal 2 niet alleen meer antwoorden tegen, maar stelde ik mezelf vooral meer en meer vragen. Waarom doe ik wat ik doe, waarom vind ik ding 1 wel leuk en ding 2 niet. Wat zijn terugkerende thema’s in mijn eigen interesses? Hoe wil ik m’n tijd eigenlijk gebruiken en hoe wil ik dat als ik straks oud ben…  Dat soort dingen.

Ondertussen pak ik elk boek over verandering en gewoontes wat ik kan vinden uit de bieb en van storytel. De psychologie en de neurologie intrigeren me enorm!

Allemaal nuttige dingen! En het leuke is, dat het een tot het ander leidt. Nadenken over wat je wilt, en daar in kleine stapjes naar toe werken zet mijn hele leven in beweging. Ik leer Spaans, ik ben consequent gaan mediteren en kwam daardoor in aanraking met Wim Hof (the Iceman), waar ik onlangs een 30 daagse cursus van gevolgd heb (ik zal er binnenkort een stuk over schrijven). Ik loop twee keer per week hard, en liep laatst voor het eerst 10k+ (schouderklopjes en gelukwensen zijn welkom).
Ik lees bovendien lekker veel, en voel me door dit alles stukken, maar dan ook stukken beter dan ik een dik half jaar geleden deed.

Kleine stapjes

Het zijn allemaal kleine stapjes die ik zet, maar die er bij elkaar opgeteld wel voor zorgen dat ik mezelf op een heleboel vlakken ontwikkel en ontzettend lekker in mijn vel zit.
Ik noemde dat Spaans leren hierboven, ik doe dat omdat ik het leuk vind, en omdat ik me overal ter wereld verstaanbaar wil kunnen maken. Tot nu toe is een heel deel (zuidelijk Amerika vooral) een soort van no go area geweest, omdat ik geen woord van de taal begreep. Dat is nu voorbij! Het geeft me dus niet alleen direct voldoening om een les te leren, maar het geeft ook vrijheid. En ik leer geen Spaans door uren en uren te blokken op woordjes, zoals dat vroeger op school verwacht werd. Nee. Elke dag een paar korte lesjes, in totaal denk ik ongeveer tien tot vijftien minuten per dag.

 Continuïteit

In dat: elke dag een paar korte lesjes, principe – elke dag een klein stapje, zit het hem. Ik leer elke dag een beetje. Waardoor het na verloop van tijd een heleboel geworden is. Ik loop elke vrijdag ochtend een stuk hard, mijn conditie is daardoor erg veel beter geworden, want ik liep elke week een klein stukje sneller en of verder. Tegenwoordig loop ik zelfs twee keer. Ik doe elke dag een pushup extra ten opzichte van de dag er voor. Het is er maar een, maar wel elke dag een extra. En dat dus elke dag.

Zo werkt het dan dus met elke verandering. Elke dag, of elke week een klein beetje meer of beter dan de keer er voor, is opgeteld een heleboel. Of je nou zoals ik iets fysieks gaat doen, of dat je gaat mediteren, of een taal leert, door steeds een klein beetje verbetering aan te brengen aan dat wat je doet, wordt het na verloop van tijd beter en beter.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *