Mijn favoriete boeken van het vierde kwartaal 2019

 

Ja, er is weer een kwartaal voorbij. Het is weer tijd voor een lijstje met favoriete boeken.
Ik heb iets minder gelezen dan de rest van het jaar, deels door drukte, deels door andere hobby’s. Ik heb flink wat tijd gestoken in mijn Spaanse woordenschat en oh ja, onze tweede zoon, Otis is geboren!
Excuses of goede redenen? I don’t care. Hier zijn in ieder geval weer de toppertjes van de afgelopen maanden!

 

Natuurlijk is dit een lijstje van alleen de boeken van kwartaal vier van dit jaar.
Ben je benieuwd wat ik allemaal gelezen heb dit jaar? klik hier!

 

Born to run – Christopher McDougall

Dit boek werd me aangeraden omdat ik de laatste tijd nogal eens aan het hardlopen ben.
Ik was direct hooked aan dit boek!
Het boek begint als een zoektocht naar ‘Caballo Blanco’ een bijna mythische figuur die als een schim door de bossen lijkt te rennen en die zelfs gerespecteerd wordt door de lokale Tarahumara bevolking in Chihuahua, Mexico.
De Tarahumara, die bekend staan om hun extreme uithoudingsvermogen en lange afstand runs.
Caballo Blanco besluit om een Ultra Marathon te organiseren waar de Tarahumara en buitenlanders aan mee kunnen doen. Of de Tarahumara hier ook zin in hebben is spannend. De Amerikanen die op komen dagen voor deze extreme ultra marathon zijn stuk voor stuk ‘types’, waardoor het af en toe erg grappig is. De verschillen in cultuur, de spanning van de race, het is allemaal boeiend beschreven, en ik heb zowaar het een en ander geleerd van dit boek.
Iedereen die van hardlopen houdt, raad ik deze van harte aan!

 

De eenzaamheid van de priemgetallen – Paolo Giordano

Vanaf bladzijde een zat dit boek onder m’n huid.
Alice en Mattia hebben allebei in hun kindertijd een traumatische ervaring, waardoor ze allebei naar binnen gekeerd en een soort einzelg√§ngers worden. Een leven waarin ze zich allebei verloren voelen. Op de middelbare school kruisen hun paden zich, en er ontstaat een bijzondere vriendschap tussen twee eenzame figuren. Later door Alice beschreven als ‘een onzichtbare, elastische band die schuilging onder een hoop onbenulligheden, een band die alleen kon bestaan tussen mensen zoals zij: ‘twee mensen die hun eigen eenzaamheid in de ander hadden herkend’.

In een aantal scenes uit het leven van Alice en Mattia volgen we deze vriendschap, die juist door de ingehouden emoties en het onvermogen tot wezenlijk contact tussen hen beiden, erg ontroerend zijn.
Een ontzettend mooi pareltje van een boek. Ik denk zelfs mijn op een na favoriet van dit jaar ūüėȬ† (tot nu toe)

Drive – Daniel Pink

De inzichten in dit boek waren niet nieuw, maar zo duidelijk en helder opgeschreven dat het mijn ogen dusdanig opende voor mijn eigen motivaties dat het de top boeken makkelijk haalt.
Drive gaat over motivatie, en hoe we dit doen. Hij onderscheid drie manieren:

  • Motivatie 1.0: deze motivatie speelt in op onze drang om te overleven. Als we honger hebben, zijn we gemotiveerd om op zoek te gaan naar eten.
  • Motivatie 2.0: dit gaat over motiveren door te belonen en straffen. De gedachte is dat als je positief gedrag beloont en slecht gedrag straft, je uiteindelijk steeds meer van het positieve gedrag overhoudt.
  • Motivatie 3.0: hier gaat Pink ervan uit veel mensen voornamelijk intrinsiek te motiveren zijn. Dit gebeurt wanneer men zinvolle tijdsbesteding heeft en op autonome wijze gebruik kan maken van de eigen sterke kanten.

Motivatie 2.0 is wat iedereen zal kennen vanuit de meeste bedrijven. Doe je het goed, krijg je een bonus, doe je het minder goed, gaat de dertiende maand dit jaar niet door etc.
Pink beschrijft drie belangrijke factoren die leiden tot intrinsieke motivatie (in tegenstelling tot extrinsieke motivatie, zoals geld of een bestraffing)
Autonomie (zelf kunnen kiezen), Meesterschap (je wilt ergens competentie in opbouwen), zingeving (bijdragen aan iets wat je belangrijk vindt).
Anyway, voor ik een volledige samenvatting schrijf, ga dit lezen!

Drive Daniel Pink

De Heks van Portobello – Paolo Coelho

Geschreven alsof er interviews gegeven worden. De schrijver waarvan we de identiteit pas in de laatste bladzijden leren kennen, tekent uit verschillende monden het verhaal op van Sherine, ook wel Athena genoemd. Een excentriek persoon met een serieuze fascinatie voor religie en spiritualiteit.
Later de heks van Portobello genoemd.
Nadat ik gewend was aan deze bijzondere schrijfstijl, was het echt weer een pareltje. Doorspekt van mooie zinnen en inzichten. Uiteraard, het is een Coelho, dus de boodschap laat zich raden, maar dat verveelt nooit.
Bij monde van mensen uit Sherines omgeving volgen we haar door haar leven, van adoptiekind in Beiroet tot zakenvrouw in het midden oosten, tot uiteindelijk een spiritueel leider in Londen. Haar zoektocht naar zingeving en haar ware aard van het bestaan. Ik zei toch, het is een echte Coelho?

favo q4 2019

Het Pauperparadijs – Suzanna Jansen

Veenhuizen. De pauper kolonie voor landlopers, armen en zwervers.
Ik woon in Drenthe, dus Veenhuizen kende ik. Ik ben er eerlijk gezegd nooit geweest, maar dat het vroeger een strafkolonie was, en later gevangenis, dat wist ik.
Hoe het ontstaan is, wat er gebeurde en vooral hoe de maatschappij in de negentiende eeuw, toen Veenhuizen gesticht werd, dacht over armoede wist ik niet.
Ik was tijdens het lezen van dit boek meer dan regelmatig geschokt over de uitzichtloosheid van armoede in die tijd. Waren je opa en oma arm, dan waren je ouders arm, en zou jij ook arm blijven. Er was vrijwel geen mogelijkheid je op te werken. Geen kansen voor de minder bedeelde klasse. Sterker nog, je werd gezien als minderwaardig en werd weggemoffeld. Kindersterfte op grote schaal, uitsluiting van de maatschappij en een leven wat hooguit in dienst van de ‘betere klasse’ kon staan.
Ik was zoals ik zei, echt geschokt en het greep me bij de strot om te lezen hoe Nederland nog niet heel lang geleden dacht en functioneerde.
Een aangrijpend stukje geschiedenis, verteld vanuit een familiegeschiedenis waar Veenhuizen een centrale rol in speelde voor meerdere generaties.

favo q4 2019

Braving the wilderness – Brene Brown

Brene Brown deed onderzoek naar wat het is om ergens echt op je plek te zijn. Ze maakt duidelijk onderscheid tussen ergens bij horen, of op je plek zijn.
Om ergens op je plek te zijn zegt ze, moet je volledig jezelf zijn.
het boek gaat over ervaringen die mensen belangrijk vinden, die waarde aan het leven geven. Het gaat over zo volledig jezelf kunnen zijn, dat het niet uit maakt of je alleen staat in je overtuigingen. Het gaat over de voldoening die het geeft als je mensen vindt die je overtuigingen delen.
Ik vind het wat lastig om uit te leggen waarom dit boek zo aansloeg bij me. Het raakte een snaar, en gaat sindsdien niet meer uit mijn hoofd.
Het centrale idee, van je eigen authenticiteit en integriteit bewaren, het zo volledig jezelf zijn en daarbij toegewijd blijven aan je idealen zonder ze op te geven voor het ‘ergens bij willen horen’, ¬†is iets waar ik lang mee geworsteld heb. Brene Brown brengt het geweldig onder woorden.¬†‘True belonging doesn’t require us to change who we are. It requires us to be who we are.’

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *