Mijn favoriete boeken van het tweede kwartaal 2019

Ik las dit kwartaal weer flink wat pagina’s.. Een aantal pareltjes, en voor het eerst in lange tijd ook een aantal keren brandhout.. Een boek kwam ik echt niet door en heb ik aan de kant gelegd. Helaas.

Het aantal titels is flink minder dan het eerste kwartaal, maar het aantal bladzijden liegt er niet om. Niet dat dat er toe doet natuurlijk..
Anyway, dit zijn een paar van mijn favoriete boeken van de afgelopen maanden.

 

Everything is fucked – Mark Manson

Dit boek geeft stof tot nadenken. Het is net zo lekker geschreven als de vorige ‘The subtle art of not giving a fuck‘, en is dus logischerwijs weer een bestseller.
Manson gaat in op veel onderwerpen en maakt onderscheid tussen een denkend brein en een voelend brein. Dit in een humoristische dialoog tussen beide ‘hersendelen’.
Hij gaat in op uiteenlopende onderwerpen als autonomie, acceptatie, politiek, religie, minimalisme en hoop en trekt uiteindelijk ongeveer een zelfde soort conclusie als eerder;  accepteer dat je mens(elijk) bent, en doe het goede.
Niet omdat het goede een middel tot een doel is (als ik X, dan doet persoon y, Z), maar als doel opzich. Omdat het goede nou eenmaal goed is.

Atomic Habits – James Clear

Gewoontevorming is een onderwerp wat me super hard interesseert (1, 2, 3, 4, 5, 6). Dit boek van James Clear is bijna te lezen als een praktische gids over wat je moet doen om gewoontes aan te leren of af te leren. Aan de hand van vier vrij simpele regels legt hij uit wat van belang is om een gewoonte aan te leren, en vol te houden. En hoe je deze regels kunt omdraaien, in het geval van dat je een gewoonte juist wilt afleren.
Leest helder en snel weg, met duidelijke voorbeelden. Bonus: hij schrijft ook nog een blog over al deze brain-candy!  www.jamesclear.com

De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween – Jonas Jonasson

Ik had deze als luisterboek, en liep soms hardop lachend over straat. Dat heeft er vast leuk uit gezien voor omstanders.
Deze vond ik echt hilarisch. Allan Karlsson, de hoofdpersoon heeft een heerlijke ‘go with the flow’ mindset en komt daardoor in het centrum van vrijwel elke belangrijke gebeurtenis uit de 20e eeuw terecht.  Qua idee deed het me een beetje denken aan Forrest Gump, maar dan met nog veel meer humor.
Omdat deze zo leuk was las ik ook het vervolg, ‘de honderd jarige man die terug kwam om de wereld te redden’, ook die is leuk, maar redt het bij lange na niet tegen deel 1.
Luchtig leesvoer, waar je misschien ook nog wel een klein geschiedenis lesje uit kunt halen.

Het einde van de eenzaamheid – Benedict Wells

Dit boek heeft me werkelijk op momenten tot tranen toe geroerd. Jules en zijn broer en zus verliezen als kinderen hun ouders bij een ongeluk, en gaan daar alle drie op hun eigen manier mee om. Eerst zitten ze samen op een internaat, maar verliezen elkaar al snel uit het oog en gaan ieder hun eigen weg. Toch zijn er steeds momenten waarop ze elkaar in hun leven weer opzoeken, en dan blijkt er toch zo’n onderhuids gevoel van familie band en liefde te bestaan. Ondanks de ergernissen over hun grote onderlinge verschillen. Ware gevoelens worden keer op keer niet uitgesproken, en toch voelen ze zo veel. Diepe personages, op een werkelijk prachtige manier geschreven.

Ketenvuur – Terry Goodkind

Dit is al deel negen uit de ‘Wetten van de Magie’ serie waar ik al zeker twee jaar mee bezig ben. Ketenvuur is binnen de grote serie weer deel een van een trilogie en vanaf het begin tot het eind spannend. Het tempo zit er goed in en er gebeurd veel met alle karakters uit de voorgaande boeken.
Kahlan is vanaf bladzijde 1 verdwenen, terwijl ze een van de twee hoofdpersonen is. Vreemd. Pas aan het eind van het boek bleek ze onder een Ketenvuur betovering te zitten, waardoor iedereen haar vergeten is, behalve Richard, omdat hij op het moment dat de betovering geactiveerd werd het zwaard van de waarheid in handen had. Omdat niemand Kahlan kan herinneren, wordt hij langzaam steeds minder geloofwaardig voor zijn volk en bondgenoten… Het boek eindigd met een cliffhanger, waardoor ik deel tien: ‘Fantoom’ ook meteen gelezen moest hebben, en daarna deel elf ‘De ongeschreven wet’ ook… Eigenlijk staan die drie boeken samen in deze lijst… Addicted much?

How to live on 24 hours a day – Arnold Bennett

“Which of us is not saying to himself–which of us has not been saying to himself all his life: “I shall alter that when I have a little more time”? We never shall have any more time. We have, and we have always had, all the time there is.” 

Een prachtig en humoristisch geschreven pleidooi voor het wijs en bewust inzetten van je tijd. Voor contemplatie, meditatie (hoewel hij het concentratie op ‘one self’ noemt) en studie.
Tijd als valuta. We hebben allemaal even veel, en kunnen kiezen waar we het aan spenderen.
Een hoop stof tot nadenken in een dun boekje. Mag wat mij betreft direct in elk nachtkastje van elk hotel, en bij iedereen thuis een prime spot in de boekenkast krijgen.
Over het lezen van fictie en literatuur zegt meneer Bennett: “an utter waste of time.” Waarvan akte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *