Mag het een kilometer meer zijn?

kilometer meer
Het kan je niet ontgaan zijn (oke, ja dat kan best) dat ik de afgelopen maanden zo af en toe wat aan het hardlopen ben.
Gewoon, vind ik leuk.

Dat: ‘gewoon, vind ik leuk’ is precies de reden waarom het tot nu toe goed gegaan is.
Ik heb een paar jaar geleden ook een tijd lang rondje gehobbeld. Toen nog rond het Paterswoldsemeer bij Groningen. Keurige rondjes van 5, 7 of 10 kilometer waren dat. Dwars door de mooie natuur.
Alleen zoals ik wel vaker doe, ik liep te hard van stapel (pun intended).

Ik liep (ha!) dus tegen een blessure aan. De eerste maand probeerde ik d’r toen nog alles aan te doen om weer aan het rennen te raken, maar na een tijdje bleef de pijn, en zakte het enthousiasme.

Tot ik een tijd geleden mijn loopschoenen uit de kast pakte, de dikke laag stof er af blies en een halve kilometer ging draven.

Ik was kapot!

Gewoonte

Tegelijk voelde het wel goed, en besloot ik er een gewoonte van te maken. Elke vrijdag ochtend vroeg, voor mijn werk aan begon ik een stukje te lopen. Een heerlijk begin van de dag! Nee echt!
De koffie na een rondje rennen smaakt lekkerder, de douche is fijner, en de hele dag voelt je lijf dat het iets gedaan heeft. Top!

Maar goed, zo’n blessure zit ik natuurlijk niet weer op te wachten. Dus besloot ik om dit keer rustig aan te doen. Gewoon, voor de lol elke vrijdag een klein stukje lopen, zonder ambities.

Toch een paar kilometer

Dat klinkt heel verstandig! Alleen… wie hou ik voor de gek? Ik dacht toch niet echt dat ik maanden achter elkaar het zelfde stuk van 500 meter zou dribbelen en dan tevreden achter m’n bureau zou kunnen gaan zitten?

Natuurlijk werd 500 meter een kilometer, en de kilometer werden er al vrij snel drie, vier, en soms zelfs vijf.
En daar hield het voor een paar maanden ook wel op. Mede omdat het rondje van vijf kilometer een makkelijk rondje vanuit huis is. Door het park, en dan over de dijk weer naar huis. Boem. 5 kilometer gelopen zonder te verdwalen!

Ademhalen

En toen liep ik tegen een cursus Wim Hof Methode aan… Ik leerde zijn ademhalingstechnieken, en begon tijdens het hardlopen op mijn adem te focussen.
Ik ademde rustiger en dieper, in ineens liep ik zonder ook maar een centje pijn 8 kilometer in plaats van met moeite 5.

Ik herstel sneller na het lopen, en loop lekkerder. Twee dingen waardoor het lopen natuurlijk alleen maar leuker wordt.
Ik zal niet direct zeggen dat ik vanaf dat moment aan het doordraven ben, maar ik ging twee keer per week hardlopen en vatte het plan op om het aantal kilometers uit te gaan bouwen.

Mag het een kilometer meer zijn?

De uitschieter naar 8 kilometer herhaalde ik de week er na, en daarna deed ik een poging tot tien kilometer.  Wat niet eens heel slecht ging.
Bovendien voelde tien kilometer als een enorme overwinning. Een soort van magische grens waar ik overheen gegaan was.  (vier die overwinningen!)

Om te vieren dat ik tien kilometer gehaald had, en om mezelf direct een uitdaging te geven, besloot ik me in te schrijven voor een halve marathon.
Koekoek!  iets met doelen stellen en halen…

Grotere doelen

Een van de dingen die ik op mijn “dit wil ik ooit in mijn leven doen” lijstje heb staan, is ‘een keer echt fit zijn’. Erg vaag, en ondefinieerbaar. Dat fit zijn. I know. Maar een lange afstand rennen is best een goede maatstaf van fitheid.
Het summum van een lange afstand is misschien de marathon. 42,2 kilometer. Maar dat leek me niet heel realistisch om nog dit jaar te lopen (ja, dit jaar. wat volgend jaar brengt zien we volgend jaar wel weer).
Van net tien naar 42 is een hele grote stap.
Een halve marathon daarentegen is een hele grote stap, maar wel een die te overzien is.

Dus: waarom schrijf ik dit nou op vandaag?
Door het wereldkundig te maken, voel ik me nog meer gedreven om die run ook daadwerkelijk te gaan doen.
Omdat iedereen nu weet dat ik dit van plan ben, ga ik ontzettend af als ik niet aan de start verschijn.
Dus bij deze: 26 oktober 2019 finish ik na iets meer dan twee uur draven de halve marathon over het Dwingelderveld.

Support langs de route wordt vast gewaardeerd 😉

Tot die tijd ren ik drie keer per week rondjes als voorbereiding.

kilometer meerverschijn. Jullie zijn vanaf nu mijn stok achter de deur!  Waarvoor dank!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *