Leren luisteren naar m’n eigen lijf

Ralf Onvlee luisteren naar mijn lichaam
Nog maar een week, dan is het zo ver. Mijn aller eerste hardloop event. Mijn aller eerste halve marathon. In de afgelopen tijd heb ik serieus getraind!
Door weer en wind liep ik drie keer per week. Een lange duurloop van minstens een uur, een wat kortere loop met versnellingen van een paar minuten per keer, en een interval training.

Vooral dat laatste vind ik he-le-maal niets. Je gaat in het rood, en krijgt amper genoeg tijd om bij te komen, voordat je weer het snot voor je ogen moet lopen.
Het zijn wel nuttige trainingen, want ik merkte vrijwel direct dat ik er sneller en fitter van werd.
En toen liep ik drie weken voor mijn doel tegen een blessure aan. Een pees ontsteking in mijn kuit. Au. Pijn.

Een echt trainingsschema

De avond nadat ik me in een opwelling opgegeven had voor een halve marathon,  nadat ik voor het eerst tien kilometer gerend had, downloadde ik een trainingsschema van internet.
Tien weken, drie trainingen per week, eindigend bij een halve marathon afstand.
What could go wrong?
Het is niet eens een heel gek schema. Elke week tien minuten extra, en de laatste twee weken weer wat afbouwen om volledig uitgerust aan de start te verschijnen. Ik liep een uur, 8 keer 10 minuten extra, is een totale loop tijd van 2 uur en 20 minuten. Meer dan genoeg tijd om een halve marathon uit te hobbelen.

Stress

Waar een trainingsschema geen rekening mee houdt, is de rest van je lichamelijke activiteit. Met basic fitheidsniveau en andere stress factoren.
Voor je lichaam is stress, stress. Of het nou fysiek of anderszins is. Je moet er van herstellen. Tuurlijk voelt spierpijn na een harde run anders dan stress van je werk. Maar in beide gevallen heeft je lichaam tijd nodig om er van bij te komen.
En laat ik het nou eens druk gehad hebben de laatste tijd?

Bed
Vigo in zijn nieuwe, zelfgebouwde bed

Juist… Ik had het druk. Vooral met dingen waar ik m’n lijf bij nodig had. Er moest een kinderkamer gefixt worden in ons huis. Dus behang krabben, vloerbedekking trekken, schuren, schilderen, laminaat leggen, elektriciteit opnieuw aanleggen, een bed bouwen, en nog veel meer klusjes.

 

Oh, en daarnaast hebben we een grote inloopkast gebouwd, waarvoor ‘even’ 76 zware ikea pakketten in elkaar gezet moesten worden.

Daarnaast probeerde ik uit alle macht mijn trainingsschema bij te houden, en tussendoor nog het gewone werk en huishouden.

Pijn

kast
onze nieuwe kast. 76 ikea pakketten, 600 kilo en daarna een volle auto aan karton. 

Nadat ik een weekend laminaat gelegd had, schoot het halverwege een uurtje rennen flink in m’n kuit. Geen gewoon krampje of pijntje, maar een serieuze kloppende pijn bij de aanhechting van m’n kuitspier.
Duidelijk gevalletje van overbelasting.

Heel eerlijk? Ik was niet eens heel erg verbaasd. Ik merkte al weken dat ik steeds iets vermoeider begon te raken. Ik was alleen maar bezig met het wegwerken van to-do-lijstjes vol met klussen en weigerde koppig om toe te geven aan een vermoeid lijf. Ik volgde dus gewoon mijn gedownloade trainingsschema.
En nu moet ik de les dus op de harde manier leren…

Strompelend kwam ik thuis van die run en besloot om toch maar naar m’n eigen lichaam te luisteren. Ik heb een week geen hardloopschoenen aan getrokken. Elke avond een heet bad om mijn spieren te ontspannen, en geen klussen meer op ladders en dicht bij de grond.

Lekker met een boekje op de bank in de avond, met de voeten omhoog. Ook heb ik een aantal ochtenden uitgeslapen om wat extra uurtjes slaap mee te pakken.
Dat voelde aan de ene kant zo lekker, maar aan de andere kant ook zo kut..

Er is een event op komst, en daar wil ik voor trainen. Maar soms is het beste wat je kan doen, even helemaal niets doen.. erg lastig en ik heb ook wel een klein beetje gezondigd…

zwemmen

Anyway, ik hoop dat zaterdag alles goed komt met die halve marathon. Ik zal er vast een verslagje van tikken na de tijd.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *