Een ezel in het algemeen…

“Wat had je dan verwacht?”
Ik ben lekker op dreef om mezelf Spaans te leren. Ik zal nog geen gesprek kunnen voeren, maar een kop koffie bestellen, deze betalen, en andere basic dingetjes zoals kleren kopen, mezelf voorstellen en de weg vragen beginnen vrij aardig te lukken.

Duolingo is een geweldige app met super veel herhaling van alles wat je op eerdere momenten, in korte lesjes geleerd hebt. Dus als je een woord leert, leer je het goed. Zowel schrijven, lezen als spreken.
Ik zit nu op een punt dat ik de niveaus die ik volg allemaal in de laatste stadia heb, en dus heb ik alle woordjes die ik heb geleerd al tot in den treure gestampt. En dat merk ik. Ik vlieg door de lessen heen, en dat geeft een super goed gevoel!

Duolingo spaans

Naast het goede gevoel over het leren van een taal, bezorg ik mezelf na elke les een kleine beloning, in de vorm van een onafgebroken reeks van dagen waarop ik een les volg.
Een streak. Hoe langer deze reeks wordt, hoe meer bonus-punten bonus je krijgt per afgeronde les. Extra dubbel tof! (ja, het is ook een soort spelletje met punten per gevolgde les, voor extra plezier)

Beginners reeks

Vanaf dat ik besloten had om hier aan te beginnen, had ik geen dag gemist. Had… inderdaad…
En dus is mijn mooie reeks doorbroken en moet ik weer opnieuw beginnen…
Hoe kut is dat!?!
Niet voor jou natuurlijk… maar man wat baalde ik toen ik het merkte. En weet je, het is dus dubbel fout gegaan. Ik heb er niet aan gedacht, en ik heb ook niet op mijn dagelijkse takenlijst gekeken, waar ook elke dag Duolingo op staat de laatste tijd, als extra reminder om de gewoonte er in te laten slijten.. stom stom stom.

Nooit twee keer
Hoe lelijk, die gemiste dag…

 

Wat had je dan verwacht

Nooit een tweede keer
Dit is toch minder indrukwekkend dan 40 dagen..

Iedereen gaat vroeg of laat ergens de fout in, en zeker met een nieuwe gewoonte is het

natuurlijk onrealistisch om te geloven dat het vanaf dag 1 goed zal gaan en nooit ooit een keer mis. Zo perfect is niemand, zelfs ik niet!
Voor het eindresultaat zal het geen zier uitmaken of ik een keer een dag oversla, maar voor m’n gevoel heb ik m’n toekomstige zelf een grotere beloning door de neus geboord. In plaats van een 40 dagen streak staat er vandaag een 4 dagen streak… En dat is toch behoorlijk minder indrukwekkend…

 

Het gevaar van alles of niets

Het gevaar bestaat nu dat die reeks van 1, 2, 3 of 4 dagen niet meer indrukwekkend is als beloning en dat ik ’t maar helemaal op geef omdat alles nu toch verloren is. Dramatisch liedje er onder, aftiteling en klaar er mee. Buenas noches, hasta luego.
Maar natuurlijk doe ik dat niet. Ik heb mezelf namelijk ten doel gesteld om Spaans te leren, ik wil het soort persoon zijn dat Spaans spreekt.  Het is daarom best belangrijk  om (liefst vooraf) te bedenken hoe je om zult gaan met een fuckup.

Regels stellen

Ik heb mezelf regels gesteld voor mijn gewoonte om via Duolingo Spaans te leren. Die regels zijn simpel, want ik hou niet van moeilijk.

  • Als ik mijn telefoon pak uit verveling, start ik een lesje Duolingo op
  • Ik doe elke dag minimaal 1 les en verbreek de streak niet
  • Als ik toch om wat voor reden dan ook een dag mis, mis ik zeker niet een tweede dag!

Zoals je kunt zien heb ik geen harde doelen of deadlines gesteld als ‘ik wil binnen een half jaar academische teksten in het Spaans kunnen lezen’ of ‘elke dag minstens een heel niveau er bij’
Dit zorgt er voor dat het leuk blijft om te leren.

Tegelijkertijd heb ik wel een duidelijke trigger voor mezelf gedefinieerd voor  wanneer ik Duolingo opstart.  Een trigger die je vast zult herkennen uit mijn verhaal over social media gebruik in deze blog.

Het derde punt is in dit geval belangrijk. En het waard om een nieuw motto te zijn. Mis nooit een tweede keer.

Daar komt die Ezel uit de titel om de hoek kijken!

Natuurlijk kan het voorkomen dat ik een dag mis, verzin maar een reden waardoor, maakt niet uit. Maar no way dat ik dan een tweede dag daarna weer mis!

En dan gaat het een keer mis

so fucking what?
Zelfs de meest toegewijde persoon zal wel eens een dag overslaan van wat hij of zij dan ook zo toegewijd doet.
Mij gaat het er om dat ik een gewoonte aanleer, en dat ik die zo consistent mogelijk uitvoer. Gaat het een keer mis, is het alleen maar zaak om zo snel mogelijk de draad weer op te pakken, en het vooral mezelf niet kwalijk te gaan zitten nemen of me schuldig gaan zitten voelen.

Een keer overslaan in welke gewoonte dan  ook maakt niets uit voor het eind resultaat, en het is zeker geen reden om op te geven of je schuldig te voelen.
Het gaat om de consistentie, niet om perfectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *