De smartphone verslaving (deel 2)

ralf onvlee smartphone verslaving deel twee
Ik heb een zware smartphone verslaving. Al zit ik wel vol goede ideeën om minder tijd op mijn telefoon door te brengen. Dat om meer aandacht te hebben voor mijn directe omgeving, en om minder tijd te verdoen met onzinnige, tijdrovende, en geestdodende apps. (zodat ik bijvoorbeeld meer tijd heb om te lezen)

Klinkt goed toch? Ik ben ook hard aan het proberen de telefoon bewust te laten liggen (en schreef daar over). Maar man oh man, dat gaat nog lang niet zo makkelijk als ik had gedacht!

Bij veel momenten waarop ik even niets te doen heb, verschijnt nog steeds dat schermpje voor m’n neus. En om eerlijk te zijn, er gebeurt weinig nuttigs op die momenten.

Smartphone verslaving

Ik ben me absoluut bewust van mijn smartphone verslaving en van de triggers en rewards die mijn telefoon gebruik in stand houden. Maar het lukt me tot nu toe maar moeilijk om er echt verandering in aan te brengen.

habit loop

Mijn habit loop

Toch ben ik vastbesloten om van deze verslaving af te komen. Want dat is het. En puur en alleen het idee dat ik een verslaving heb, en dat ik blijkbaar iets niet zelf onder controle heb en bewust doe, staat me keihard tegen.

Onderzoek

De afgelopen tijd heb ik mijn eigen smartphone gebruik serieus bestudeerd. Wanneer haal ik mijn telefoon te voorschijn, en met welk doel?
Het eerste duidelijke patroon was het gaan zitten op de bank, waarbij ik in dezelfde vloeiende beweging van het zitten gaan, m’n telefoon uit mijn linker broekzak tevoorschijn haal.
Doelloos, zinloos, maar automatisch.

Toen ik me daar bewust van werd had ik een actie te pakken die ik wilde aanpakken, en ik had de trigger. Het gaan zitten op de bank. De reward is afleiding door nieuwe content op de social media die ik open gooi.
Ik dacht: gooi die social media weg. Dus ik verwijderde mijn Facebook account.
Maar in de praktijk check ik nu obsessief mijn email en instagram.

Mijn acties

Ik probeerde het volgende: Op de leuning van de bank, naast waar ik altijd ga zitten, legde ik mijn e-reader neer. Daarmee probeer ik de actie veranderen. Dus de beloning is nog steeds de afleiding en de voldoening van iets nieuws lezen. En de trigger blijft het zitten gaan.
Dit werkt.
Voor een deel..
Met als groot nadeel: Lezen is misschien nog wel minder goed te combineren met mensen om je heen, dan een telefoon.

Zeg nou zelf, hersenloos naar een scherm zitten te staren terwijl er leuke mensen om je heen zitten is vet aso. Maar op dat zelfde moment een boek gaan zitten lezen, is dat ook! Dat boek wordt door de omgeving zelfs als nog veel meer asociaal gezien (wat is eigenlijk de overtreffende trap van asociaal?) Gek eigenlijk, want waarom zou het lezen van een nieuwsbericht op de tijdlijn van een vage kennis of zelfs bedrijf minder aso zijn dan iets leerzaams of een mooi verhaal lezen?

We zijn er nou eenmaal aan gewend..

Ik vind het een super slecht antwoord, maar volgens mij komt het er wel op neer. We vinden het best normaal dat onze gesprekspartner tijdens het gesprek even een appie verstuurd. En dus is het ineens niet zo asociaal om een avond naast elkaar op de bank te zitten met een telefoon voor je neus. (?)

En dat staat dan nog los van het feit dat voor het lezen van een boek iets meer concentratie nodig is dan voor het checken van Instagram of Facebook, en dus dat je minder ‘aanwezig’ bent.

Kortom: lezen is niet de perfecte vervanging voor mijn telefoon gebruik. Hoe leuk ik het ook vind. Het is moeilijk te combineren met een gezin. Jeuj, veel woorden om weinig te zeggen!

Zwaardere middelen

Tijd dus voor zwaarder geschut. De komende tijd ga ik proberen m’n telefoon gewoon niet op zak te hebben.
zwaar geschut ralf onvlee
Lame.. maar ik moet de gewoonte doorbreken als ik ooit van deze smartphone verslaving af wil komen.
Dat ik onbewust steeds met dat ding in m’n handen zit zint me niet.
Al twee weken neem ik me dit voor, maar aan het eind van de week, als ik m’n week even kort review, heb ik al twee keer genoteerd dat dit punt volledig mislukt is, en dat ik hier volgende week toch echt beter om moet denken.  #fail ofzo.

De manier waarop ik dit mezelf probeer aan te wennen, is op via die zelfde habit loop.

  • Trigger: ik kom thuis
  • Actie: telefoon op z’n vaste plek neerleggen
  • Reward: rust en geen eeuwigdurende haat aan mezelf voor het falen van m’n voornemen

’t is allemaal nog in de ‘ik moet er super goed bij nadenken’ fase. Maar de eerste resultaten lijken goed. Geen telefoon in m’n broekzak als ik ga zitten betekent dat ik andere afleiding moet zoeken. Iets van converseren met Lyanne of Vigo bijvoorbeeld.

It giet oan

Ja, dus.. er moet een deel drie komen in deze mini serie blijkbaar. Het lukt met tot nu toe onvoldoende tot niet om van m’n telefoon af te blijven. Ik schrijf dat hier van me af, zowel om voor mezelf een soort evaluatie te hebben, als om de nieuwe plannen ‘officieel’ te maken. Het staat geschreven, dus ’t is waar.
Als je me de komende tijd een appje stuurt, of iets anders waar ik normaal snel op reageer, en nu hoor je even niets, dan werkt het plan! Als ik wel reageer, zeg me dan alsjeblieft dat ik snel m’n telefoon weer weg moet leggen!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *